eric 的个人资料LAGUNA照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
11月29日 hout en beitel
Na de inwijding trok de jonge monnik zich terug aan de oever van het water. Over het water heen kijkend vroeg hij zich af of hij wel voldoende kracht zou hebben om het pad te bewandelen. De grootsheid van het gebeuren had hem overvallen en de twijfel bij hem sloop binnen. Zou hij in dit leven zijn doel kunnen bereiken of zou hij ten prooi vallen aan zijn angsten. De Meester die voelde wat er in zijn hoofd omging, kwam dichterbij en sprak: "je kan deze rivier op twee manieren oversteken. Je kan zwemmen, met het gevaar dat je niet tot aan de overkant geraakt, ofwel maak je van deze boomstammen een boot en vaar naar jouw bestemming." De ogen van de monnik glimlachten en hij zei: "het is beter om met hout en beitel een rivier over te steken". 11月19日 een schaduw die verdwijnt Twee monniken en hun Meester hielden halt bij de Tempel van het Licht waar zij een bezoek brachten aan de priesteres. Als verwelkoming overhandigden zij haar een mand met rijst en fruit. Na de dankbetuigingen boog de Meester zich voorover naar de priesteres en fluisterde in haar oor. Dankbaar keek zij hem aan terwijl hij de kaarsen doofde. De Meester stond recht, nam afscheid en verliet de Tempel.
Buitengekomen vroeg een monnik aan de Meester waarom hij het licht doofde en vanwaar haar dankbaarheid kwam. De Meester antwoordde dat veel mensen in duisternis leven. Anderen beginnen zich bewust te worden en laten zich leiden door het Licht waardoor zij hun eigen schaduwen beginnen zien. Enkel als het Licht van binnen uit straalt kan de eigen schaduw verdwijnen.
De andere jonge monnik vroeg verbaasd aan de Meester wat hij had gezegd aan haar. De Meester keek de monnik met liefdevolle ogen aan, gaf hem de kaarsen en zei: "laat je denken leiden door het Licht en je zal begrijpen."
10月19日 ieders pad
Behoedzaam zochten de vele waterdruppels hun weg doorheen het zand. Hand in hand en schichtig om zich heen kijkend balanceerden zij tussen de vele zandkorrels. Een voor een haakten zij af en werden opgeslorpt door de zanderige droge bodem. De bloem in haar volle glorie en badend in het felle zonlicht, hunkerend naar water, zag het hele gebeuren gade.
Zij wist nu reeds dat te weinig water zou arriveren om haar dorst te lessen. Een verdere dag als deze zou zij niet overleven...
De monnik, getuige van dit schouwspel wilde het niet zo laten eindigen en ging een emmer met water halen. Op zijn terugweg kwam hij zijn Meester tegen en vertelde hem wat hij zinnens was te doen.
"Vanaf het ogenblik dat je ingrijpt in de natuur der dingen, ben je ook verantwoordelijk voor het verdere verloop hiervan" antwoordde de Meester en hij vroeg de monnik of hij deze taak op zich kon nemen.
De monnik dankte zijn Meester en bracht de emmer met water terug. Even later maakten zij zich klaar om verder te gaan naar het klooster waar de overige monniken wachtten op hun terugkeer en op de vele kruiden die zij hadden meegenomen uit het woud.
De nacht verkoelde en een hevige regenbui maakte de aarde terug vruchtbaar.
7月5日 over lot, vrije wil en een waterdruppel
Na het avondeten trok de jonge monnik zich even terug aan de oever van de rivier. Starend naar het water werd hij heel droevig. Hij vroeg zich af of het lot van een mens vastligt zoals de bestemming van elke waterdruppel in deze rivier. Elke waterdruppel van deze rivier mondde uit in de oceaan. Was elk menselijk leven dan ook voortbestemd vanaf de geboorte, waar geen plaats zou zijn voor de eigen vrije wil? Deze gedachte maakte de monnik heel triest. Toen de Meester zich bij hem vervoegde, vertelde de jonge monnik over zijn verdriet. De Meester luisterde aandachtig en antwoordde de jonge monnik dat de lotsbestemming van een mens is zoals de bestemming van een waterdruppel.
"Je bent als een druppel in een rivier om vervolgens uit te monden in de oceaan, te verdampen, deel uitmakend van een wolk, neer te dalen als regen of als ijskristallen. En dat telkens opnieuw zo ook is het met de mens een kringloop van geboorte en wedergeboorte".
"Als allles is voortbestemd, waar is er dan plaats voor de vrije wil?"vroeg de jonge monnik.
"De vrije wil is de keuze die jij op elk moment opnieuw kan maken in je leven of je een druppel in een rivier wil zijn, een druppel die samen met anderen dorpen doet overstromen, een druppel die de akkers zal bevloeien, een druppel die een roos doet bloeien of een druppel die de dorst van een ander mens zal lessen.Naast de lotsbestemming is dat de vrije keuze die je altijd en altijd opnieuw moet maken".
"Maar hoe kunnen wij ons onttrekken aan deze kringloop?"vroeg de jonge monnik.
De Meester glimlachte en antwoordde: "Dat is heel eenvoudig...hou op een waterdruppel te zijn en wordt licht, zoals de zon".
6月13日 over de mooiste liefde
Het was middag en de Meester wandelde samen met de jonge monniken terug naar het klooster om te gaan eten. Het pad liep langs een klein riviertje dat het ijswater van de bergen naar het verder gelegen meer bracht.
Tijdens hun terugweg vroeg een monnik: "Meester, wat is de mooiste liefde is het de liefde voor de natuur, de liefde voor god, de liefde tussen ouders en hun kinderen, de liefde tussen geliefden, de liefde voor de kunst...?"
De Meester antwoordde niet direct maar vroeg de monniken om even halt te houden bij de rivier omdat hij moe was. Terwijl de Meester zijn voeten in het koude frisse water liet rusten gingen de monniken ook aan de oever zitten en keken naar het voorbij stromende water. Er werd geen woord gesproken.
Op hun weg terug naar het klooster vroeg de Meester aan de jonge monnik: "Terwijl je naar het water keek, heb jij je dan afgevraagd welke waterdruppel van deze rivier het mooist en het meest zuiver is?" De monnik keek verbaast en zei: "Neen Meester, elke waterdruppel van deze rivier is even mooi en zuiver". "Zo is het ook met de Liefde" zei de Meester.
6月9日 over handen en schaduwen
Bij het ontbijt zei de Meester aan de jonge monnik: "Geniet van het eten en zit zo niet te peinzen".
"Het is waar Meester, maar ik zit al heel de tijd te denken hoe ik het verschil tussen goed en kwaad kan zien".
De Meester legde het stuk brood dat hij aan het eten was terug op zijn bord, dronk een beetje water en vroeg: "Wat is het verschil tussen de schaduw van een hand die slaat en de schaduw van een hand die streelt?".
De monnik dacht hierover even na en antwoordde: "Geen enkel verschil, Meester".
"Kijk dan niet langer naar de schaduwen en zie het verschil tussen goed en kwaad".
5月31日 ga niet op zoek maar kijk en zie
Drie jonge monniken keerden terug
van een pelgrimsreis en waren op weg naar hun Meester. Bijna aangekomen
hielden zij halt omdat de weg zich splitste. De jonge monniken, die
vlug bij hun Meester wilden zijn wisten niet goed wat doen.
De eerste zei: "Mijn gevoel zegt mij dat ik mijn verstand moet volgen en dus neem ik linkse weg".
De tweede keek even verbaast en zei:
"Mijn verstand zegt mij dat ik mijn gevoel hoor te volgen en dus neem
ik de weg die naar rechts draait".
De twee monniken die gesproken hadden keken naar de derde en vroegen wat hij dacht of voelde.
De derde monnik zei: "Ik denk of voel nu niet veel, maar mijn voeten zeggen mij dat zij moe zijn en even willen rusten".
De twee monniken die geen tijd
wilden verliezen vertrokken en namen elk een andere weg. De derde
keek om zich heen op zoek naar een plaats om te rusten en zag
onder een boom een bank met een oude man.
Dichterbij gekomen stamelde hij : "Meester...".
5月26日 keuzes veel mensen willen goed doen en vragen zich soms af
hoe zij moeten handelen misschien kan dit helpen
Dienen of Verdienen Delen of Verdelen
5月23日 laat je voeten even rusten
soms hoor je even stil te staan niet om je om te draaien niet om opzij te kijken ook niet om vooruit te staren gewoon om te luisteren en te begrijpen
5月19日 spiegel-beelden
onlangs las ik in een boek
de Liefde is de machtige kracht
die alle maskers afrukt
en zij die de liefde ontvluchen
zijn diegenen
die hun maskers willen behouden
5月8日 als vragen ophouden
Een vrouw vroeg me eens: "hoe weet ik wanneer ik juist handel?".
Ik vertelde haar dat ze dat wel zou voelen.
Niet begrijpend antwoordde ze: "Maar hoe weet ik dat ik juist voel en dat het geen emotie is?".
Ik keek haar aan en antwoordde: "Wanneer heb je zin in cola en wanneer heb je dorst naar water?"... Ze glimlachte, kwam dichter en kuste me.
5月6日 om even bij stil te staan
Het gebrek aan werkelijkheidsbesef, het gevoel van ik-ben-heid of egoïsme, het gevoel van aangetrokken te worden tot en afgestoten te worden van de objecten en het krachtige verlangen te leven (in een lichaam) zijn de grote verzoekingen of oorzaken van alle ellende in het leven. (bron: de Yoga-Sutra's van Patanjali, deel II, 3) 5月5日 de warmte van zachte aarde
Ik heb het altijd vreemd gevonden dat mensen zo druk bezig zijn met zichzelf te zoeken op de manier zoals zij dat doen. Urenlange gesprekken met vrienden over jeugdervaringen en verwachtingen naar de toekomst. Ondertussen vergetend dat het nu verglijdt naar het verleden en de toekomst steeds verder af komt te liggen. Het pad van het verleden wordt dan blijkbaar bezaaid met scherpe kiezels en het pad van de toekomst ziet er uit als een trap met duizend treden. Is het niet veel eenvoudiger om even stil te staan in het ogenblik en de zachte aarde onder je voeten te voelen. Word je bewust van de warmte van de zachte aarde en ervaar dat jij het bent die deze aarde verwarmt. Dan ga je ervaren dat het pad niet een brug is tussen verleden en toekomst maar dat jijzelf het pad bent en waar je ook gaat, de aarde onder je voeten zal steeds zacht en warm zijn. |
|
|||||
|
|
